“เมื่อคืนเลี้ยงลูก วันนี้เลี้ยงพอร์ต”

เมื่อคืนองค์ชายน้อยตื่นตอนตีสอง ร้องหาน้ำ พอได้น้ำก็ร้องหาแม่ พอได้แม่ก็ร้องหาไฟ ฮองเฮาเปิดไฟ องค์หญิงน้อยตื่นตาม ครบทีมเพคะ

ฮ่องเต้พลิกตัวหนึ่งที แล้วตรัสว่า "เรียบร้อยไหม" ก่อนหลับต่อ ราชสำนักนี้มีระบบแบ่งงานที่ชัดเจนมาก 😂

ระหว่างกล่อมลูก ฮองเฮาเหลือบไปเห็นโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างหมอน ราคาทองกำลังวิ่งแรง ใจก็อยากเปิดดู อยากรู้ว่ามันไปทางไหน แต่ในอ้อมแขนมีคนตัวเล็กที่กำลังจะหลับ และถ้าฮองเฮาขยับ ทุกอย่างจะเริ่มใหม่ตั้งแต่ข้อหนึ่ง

ฮองเฮาเลยไม่เปิด องค์ชายหลับตอนตีสามครึ่ง ฮองเฮาหลับตอนตีสี่ ราคาทองไปไหนก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าตอนเช้ามันยังอยู่ตรงนั้น ยังมีกราฟให้ดู ยังมีตลาดให้เทรด ตลาดไม่ได้ปิดถาวรเพราะฮองเฮาไม่ได้ดูหนึ่งคืน

เช้านี้ดูซีรีส์วังต่อระหว่างป้อนข้าว ในเรื่องพระสนมวางแผนตั้งสามตอนกว่าจะออกโรงครั้งเดียว ฮองเฮาเลยนั่งคิดว่า ถ้าพระสนมยังรอได้สามตอน ทำไมฮองเฮาต้องรีบกดใน 3 วินาที

พอลูกไปโรงเรียน ฮองเฮาก็มานั่งเลี้ยงพอร์ต คือเปิดจดหมายเหตุการศึก (Trading Journal) ดูว่าเมื่อคืนพลาดอะไรไหม คำตอบคือไม่พลาดอะไรเลย เพราะไม่มีแผนไหนของฮองเฮาบอกให้เข้าเทรดตอนตีสองขณะอุ้มลูก

บทเรียนเล็กๆ ของวันนี้ องค์ชายร้องแล้ว กราฟรอได้ ลูกไม่รอ และไม้ที่เราไม่ได้เข้า ไม่เคยทำให้พระคลังแตกแม้แต่ครั้งเดียว